Türkiye’de Askerlik

Türkiye’de Askerlik
Türkiye‘de 1826’da Yeniçeri Ocağı kaldırılın­caya kadar, ordunun büyük bölümünü tımarlı sipahiler ve yeniçeriler oluşturuyordu. Tımar­lı sipahiler yalnızca savaş sırasında orduya katılan askerlerdi; yeniçeriler ise, ordunun sürekli askerleriydi. Yeniçeri Ocağı kaldırıldıktan sonra süresiz askere alma uygulaması başladı. Bu uygula­mayla görevli memurlar, belirlenmiş sayıya ulaşıncaya kadar, halk arasından asker seçer­lerdi. 1843’te çıkarılan bir yasayla, kura yoluy­la askere alma kabul edildi. Kura yoluyla askere alman kişiler, beş yıl zorunlu askerlik­ten sonra, yedi yıl için de yedeğe ayrılır ve yılda bir ay askerlik eğitimi görürlerdi. Asker­lik yaşına gelen gencin ailesine bakacak kim­sesi yoksa askere alınmazdı. Ayrıca imamlık yapanlar ile İstanbul halkı da askere alınmı­yordu. 1869’da askerlik süresi 20 yıla çıkarıldı. 20 yıllık askerliğin altı yılı sürekli olarak orduda, geri kalan yıllar yedek asker olarak tamamlanırdı. 1916’da çıkarılan bir yasayla, padişah soyundan gelenler dışında Osmanlı uyruğunda bulunan herkesin askere alınması zorunluluğu getirildi. 45 yaşına kadar herkes asker sayıldı.
Günümüzde ise, 1927’de çıkarılan bir yasa­ya göre Türkiye Cumhuriyeti uyruğundaki herkes, 20 yaşına geldiğinde ilk askerlik yoklamalarını yaptırmak zorundadır. Er ola­rak askerlik süresi 18 aydır. Yükseköğrenim görmüş olanlar arasında çekilen kurayı kaza­nanlar sekiz ay er olarak, ötekiler ise 16 ay yedek subay olarak askerlik yaparlar. 1980’de çıkarılan yeni bir yasayla bedelli askerlik uygulaması getirildi. Bedelli askerlikte belirli bir miktar parayı ödeyenler yalnızca üç ay askerlik yapmaktadır. Yurtdışında çalışanlar ise, bu bedeli dövizle öder ve iki ay askerlik eğitiminden geçirilirler.

Değerlendirmek ister misiniz?

0 points
Upvote Downvote

Amerika’da Kölelik

Astronotların Seçimi ve Eğitilme süreci